|
Alleen zijn moet je leren.
Zo wordt uw pup een relaxte thuisblijver.
De meeste honden voelen zich het prettigst als ze in gezelschap zijn, alleen achterblijven valt ze soms best zwaar. Sommige honden wennen er nooit aan. Toch kunt u door een gericht aanpak voorkomen dat uw hond straks hoort bij de categorie viervoeters die het huis afbreken zodra ze alleen worden gelaten.
Voor de meeste pups is zo'n nacht alleen vreselijk.
Ze voelen zich totaal in de steek gelaten en zijn in paniek.
U kent vast wel de verhalen over honden die blaffen of slopen als ze alleen thuis zijn. Het zijn de honden die burenruzies veroorzaken door hun aanhoudende geblaf en gejank en die hun eigenaren tot wanhoop drijven omdat ze kussens aan flarden trekken en deuren stuk krabben. Soms zijn ze door alle stress ook nog eens onzindelijk, en het valt niet mee om dan als baas je goede humeur te bewaren. Menige hond zal dan ook, ondanks zijn hevige verlangen naar zijn eigenaar, diens thuiskomst met gemengde gevoelens tegemoetzien. Een hond die niet alleen thuis kan zijn, veroorzaakt veel onrust en uiteindelijk verdriet. Alle reden dus om uw viervoeter te leren dat alleen zijn bij het leven hoort en dat de wereld dan niet vergaat.
Jong geleerd...
Onderzoek heeft uitgewezen dat vooral de honden die ouder zijn dan elf weken als ze bij hun moeder vandaan komen en die tot die tijd niet gewend zijn af en toe even alleen te zijn, daar de grootste moeite mee hebben en blijven houden. Dit is een goede reden om een puppy al jonger in huis te nemen. De mooiste leeftijd daarvoor ligt ergens tussen de zeven en acht weken. Als u een pup krijgt, is het trouwens niet de bedoeling dat u het hondje onmiddelijk al (lang) alleen laat. De pup moet zijn broers en zusjes al missen, en de warmte en verzorging van zijn moeder. Hij moet eerst wennen aan zijn nieuwe omgeving. Pas als hij zich daarin vertrouwd voelt, kunt u hem af en toe even alleen laten.
Lang en eenzaam
De nachten zijn lang en eenzaam voor een jong hondje in zijn eentje. Toch is dat wat veel pups moeten ondergaan als ze bij hun nieuwe baasje zijn aangekomen. Men legt de pup 's nachts vaak meteen op het plekje dat hem is toebedacht, meestal een plek waar de hond weinig kwaad kan. Maar voor de meeste pups is zo'n nacht alleen vreselijk. Ze voelen zich totaal in de steek gelaten en zijn in paniek, omdat hun gekerm om aandacht en verzorging niet wordt gehonoreerd. Normaal gesproken zou hun moeder direct afkomen op hun gejammer, maar nu luistert er blijkbaar niemand meer naar ze. Als ze pech hebben- en menig puppy heeft nog die pech- komt er niemand met wie het hondje nog helemaal niets heeft mopperen dat het stil moet zijn. Dat is een heel nare ervaring voor zo'n eenzaam hummeltje.
Ik ben bij je
Veel beter is het om de pup in het begin bij u op de slaapkamer te nemen, in een bench (kamerkennel), naast uw bed. U kunt hem dan, door wat sussende woordjes te spreken of even een hand naar hem uit te steken, geruststellen als hij wakker wordt en vol schrik merkt dat hij moederziel alleen is. Zo kunt u uw puppy laten merken dat u er voor hem bent. Dat weliswaar zijn moeder er niet meer is, maar dat u nu voor hem zult zorgen als hij zich naar voelt. Pups raken niet verpest als ze 's nachts bij u slapen. Als ze ietsje ouder zijn en er langzaam aan gewend zijn dat er niet altijd iemand in hun buurt is, is het moment daar om ze een andere vaste plek te geven, als u dat wilt.
Reageer meteen
Pups moeten 's nachts hun behoefte doen. Stelt u zich er daarom op in dat u in het begin een paar keer uw bed uit zult moeten om de pup uit te laten. Reageer meteen als u merkt dat uw pup onrustig wordt omdat hij uit moet. Laat hem niet jammeren, hij zal zijn frustratie omdat hij niet weg kan om buiten zijn nest zijn behoefte te doen -pups hebben vanaf drie weken de aangeboren behoefte hun nest schoon te houden- dan kunnen associëren met zijn bench en het feit dat hij alleen is. Uw pup moet het vertrouwen kunnen opbouwen dat er voldaan wordt aan zijn noden. Dat lukt u niet als u hem in zijn sop gaar laat koken. Vroeger was het heel normaal om pups meteen hele nachten alleen te laten, buren werden dan gewaarschuwd dat er de eerste tijd slecht geslapen zou worden omdat het kermende hondje de hele buurt wakker zou houden. Maar gelukkig zijn er tegenwoordig andere inzichten die pups en ook hun eigenaren en buren voor al die ellende behoeden.
In de bench
Als de pup 's nachts in een bench slaapt, zal het verblijf in de bench op zich geen probleem meer voor hem zijn. Daarom is het handig uw pup ook een bench te geven in de huiskamer, of daar waar u straks zijn vaste ligplaats wilt maken. Pups hebben ongelukjes en weten nog niet wat wel of geen speelgoed voor ze is. Dan is een bench heel prettig als u even niet goed op uw pup kunt letten. Als u kinderen heeft is een bench helemaal ideaal, omdat het voor hen een duidelijk teken is dat de puppy moet rusten. Zorg voor prettige ervaringen in de bench.
Geef uw pup daar zijn eten of een speeltje, al dan niet met lekkers erin verstopt. Geef hem aandacht als hij rustig is in de bench, niet als hij piept of aan het hekje krabt! Haal de pup uit de bench zodra hij wakker wordt, zo voorkomt u dat hij gaat jammeren.
Even weg, zo terug
Als uw pup op zijn gemak is in zijn nieuwe omgeving en aan de bench is gewend - dat kost misschien een dag of twee, drie - is het moment gekomen om hem te wennen dat u er af en toe niet bent. Zeg ïk ga even weg, ik ben zo terug' en geef de pup iets lekkers als bezighouder. Ga de kamer uit maar kom binnen een minuutje weer terug, voordat de pup de tijd heeft gekregen om zich te realiseren dat u weg bent en gaat piepen. Herhaal dit regelmatig, een paar keer per dag. Zeg iedere keer als u even weggaat iets als ïk ga even weg, ik ben zo terug", maak daar een vast ritueel van. Doe vrolijk, praat niet op bezorgde toon, maak er geen punt van. Grote kans dat uw pup dit dan ook niet doet. Bouw de tijd dat u de kamer uit bent langzaam op. Het is zaak te voorkomen dat uw pup onrustig wordt omdat u weg bent. Mocht dit toch een keer gebeuren, ga dan niet meteen naar binnen maar wacht totdat uw pup weer stil is. Als u wel zou reageren op gepiep of gekrabbel of andere vormen van onrust door naar binnen te gaan, leert uw pup namelijk dat zijn gejammer werkt. Hij zal daar dan dankbaar gebruik van maken.
Rituelen geven zekerheid
Lang is gezegd dat het voor honden die niet alleen kunnen zijn goed zou zijn om het ritueel van weggaan steeds te veranderen. De honden zouden namelijk al alert en bang worden bij het zien van de eerste tekenen die gewoonlijk uw vertrek aankondigen, zoals het aandoen van uw jas, het pakken van uw sleutels of het sluiten van ramen. Deze vaste gewoontes zouden ervoor zorgen dat honden al lang voordat u de deur achter u dichttrekt, in een miserabele stemming zijn. Het veranderen van de vaste rituelen zou het opbouwen van deze angst voorkomen. Maar het tegendeel blijkt waar. Als u het huis op volstrekt onvoorspelbare manieren gaat verlaten, kunnen honden zich helemaal nergens meer op instellen. In plaats van zich te kunnen ontspannen zolang er geen ritueel te zien is, worden ze extra onrustig omdat er geen duidelijk teken meer is. Honden kunnen dan zo ver komen dat ze zich helemaal niet meer kunnen ontspannen, ze zijn dan voortdurend alert om te checken of u weggaat. Hun onrust neemt juist toe in plaats van af. Daarom is het heel belangrijk om een hond te vertellen dat u weggaat, met een vastzinnetje zodat hij weet waar hij aan toe is. Maak het leven voor uw hond zo duidelijk mogelijk.
Puppy, wacht!
Een andere manier om een pup te wennen aan alleen zijn, is hem te leren dat hij u niet zomaar overal achterna kan lopen. Leer uw pup te wachten als u een deur uitgaat, met de oefening 'zit' gaat dat heel gemakkelijk. Eerst doet u de oefening maar heel eventjes, zodat u zeker weet dat de pup blijft zitten. De duur dat u aan de andere kant van de deur bent voert u langzaam op. Natuurlijk moet u uw pup eerst leren wat 'zit' is, en dat hij moet blijven zitten totdat u zegt dat hij klaar is. Dit leert u hem in de kamer. Gaat dat goed, dan gaat u rondlopen terwijl de pup moet blijven zitten totdat u zegt dat hij vrij is. Dit lijkt misschien een moeilijke opgave voor zo'n jong hondje, maar pups leren razensnel. Vanuit hun wilde achtergrond bezien is dat ook logisch, want jonge honden moeten snel leren om voor zichzelf te kunnen zorgen.
Als u uw pup op deze manier opvoedt en begeleidt in het proces van leren alleen te zijn, heeft u de meeste kans dat hij opgroeit tot een volwassen hond met zelfvertrouwen. Als u een hond van het ene moment op het andere klakkeloos alleen laat en hem wellicht ook nog eens straft als hij de boel bij elkaar gilt, ontneemt u hem de kans te leren zich te ontspannen als hij alleen is. Alleen zijn en frustratie en stress horen dan onlosmakelijk bij elkaar, een vicieuze cirkel die vrijwel niet meer te doorbreken is. |
